Overdenking

sunset1000

platform voor remonstrantse spiritualiteit

Ook voor mensen die altijd maar druk zijn, moet het mogelijk zijn om zich af en toe een uurtje te bezinnen; een uurtje voor God. Uiteindelijk is dat ook: een uurtje voor jezelf.

Op de site http://www.uurtjevoorgod.nl/ vind je elke week een nieuwe tekst om mee te nemen in jouw ‘uurtje voor God’. Doe het op je eigen manier: een vast moment in de week, of iedere dag tien minuten; op een vaste plek, in stilte of met gepaste muziek. Gun jezelf een klein uur van bezinning.

Albert Klok

N.B. De redactie heeft besloten geen nieuwe “uurtjes” meer toe te voegen, waardoor helaas reacties op actuele gebeurtenissen zullen  wegvallen. Er blijven echter nog veel lezenswaardige overdenkingen op staan.

TER OVERDENKING

En weer komt het Kerstfeest eraan. Weer een overdenking. Hoe kan ik in hemelsnaam nog iets nieuws toevoegen aan wat er in de jaren, eeuwen, hiervoor al gezegd is? We vieren de “2018e verjaardag van Jezus”. Nou ja, zo ongeveer dan. Hoewel, het Kerstfeest was oorspronkelijk helemaal niet in tel. In de vroege kerk draaide alles om Pasen, om het lijden en sterven en opstaan van Jezus. Maar de geboorte? Die was niet belangrijk. Van de vier evangelies die in de Bijbel werden opgenomen kennen alleen Lukas en Mattheus een geboorteverhaal. De andere twee zeggen daar helemaal niets over. Als ik het goed onthouden heb van de kerkelijke geschiedenislessen, werd het Kerstfeest in de kerk pas vanaf de vierde eeuw gevierd en daarbij werden vooral veel elementen van het Germaanse Midwinterfeest overgenomen.

 

Dat gezegd hebbende, is het toch wel bijzonder, dat we al zoveel eeuwen vieren, gedenken, stilstaan bij de geboorte, het leven en de gewelddadige dood van een mens die niet ouder werd dan drieëndertig. En daarvan kennen we uit de verhalen eigenlijk alleen maar de laatste drie jaren. We horen en lezen over Jezus als een wijs mens, een charismatische man, een moedig mens die tegen de gevestigde orde in durfde te gaan, maar ook een man die driftig kon zijn, die zijn woede soms de vrije loop liet. Hij had, als we er zo op terugkijken, de moed, overtuiging en visie van een jonge man…

 

Laatst hoorde ik (in een heel ander verband) op de radio een gesprek met iemand die voor radio en tv geregeld mensen interviewt. Hij vertelde over zijn begintijd als jong aanstormend talent. Hij vroeg zijn mentor, hoe die zijn interviews vond. “Gaat wel”. Wat hij dan moest doen om beter te worden? “Ouder worden!” Het leek hem toen een hele flauwe opmerking, maar achteraf zag hij in dat de man gelijk had.

 

Soms vraag ik mij af, hoe het Christendom er uit zou zien, als Jezus tijd van leven had gehad. Als hij kinderen had gekregen, kleinkinderen. Als hij tachtig jaar was geworden, of nog ouder… Zou hij dan nog steeds zo woedend kunnen worden om de wisselaars in de tempel? Of om de schijnheiligheid van Schriftgeleerden en Farizeeën? Misschien wel. Dat soort overtuigingen verliest een mens niet zo snel. Maar de manier van reageren zou misschien toch wel wat anders zijn geworden. Milder, bedachtzamer, voorzichtiger…? Wie weet.

 

Net als bij alle mensen die te vroeg zijn gestorven, blijft ook rond Jezus de vraag hangen, hoe zijn leven er verder uit had gezien -had kunnen zien-, als hij niet… Welke mogelijkheden had hij nog gehad, wat had hij nog kunnen doen en bereiken? En wat hadden wij nog van hem kunnen leren?

 

Ook -zelfs- nu wij weten hoe zijn leven afliep, willen we toch vasthouden aan dat prille begin, de onschuld, de kwetsbaarheid en vooral de hoopvolle verwachting bij de geboorte van dat kind, in doeken gewikkeld en liggend in een kribbe.

Zoals gezegd: ter overdenking.

Albert Klok