Overdenking

sunset1000

platform voor remonstrantse spiritualiteit

Ook voor mensen die altijd maar druk zijn, moet het mogelijk zijn om zich af en toe een uurtje te bezinnen; een uurtje voor God. Uiteindelijk is dat ook: een uurtje voor jezelf.

Op de site http://www.uurtjevoorgod.nl/ vind je elke week een nieuwe tekst om mee te nemen in jouw ‘uurtje voor God’. Doe het op je eigen manier: een vast moment in de week, of iedere dag tien minuten; op een vaste plek, in stilte of met gepaste muziek. Gun jezelf een klein uur van bezinning.

Albert Klok

N.B. De redactie heeft besloten geen nieuwe “uurtjes” meer toe te voegen, waardoor helaas reacties op actuele gebeurtenissen zullen  wegvallen. Er blijven echter nog veel lezenswaardige overdenkingen op staan.

TER OVERDENKING

Op zondag 15 september was er de jaarlijkse dienst van de Commissie Vrijzinnigen Drenthe. Dit keer in Klazienaveen.

Vanuit Hoogeveen waren niet veel mensen aanwezig maar de kerk was wel helemaal gevuld! Voor iedereen verrassend en dan is het echt heel lekker om met z’n allen uit volle borst te kunnen zingen! Het ‘wij” – gevoel.

De dienst werd geleid door Nick Everts, een predikant in opleiding (wel geboren en getogen in ons eigen Hollandscheveld). Jong en enthousiast……….. wat goed om mee te maken. Veel “nieuwe” liederen en twee alternatieve lezingen hoorden we.

Er was een organist / pianist / zanger (ja allemaal in een persoon): Marc Bruinewoud. Hij kon het allemaal en hoe……….wel eens een organist horen zingen terwijl hij speelt? Ja ik wel: ik ken er een. U ook?

Het thema van de dienst was: Vrijzinnige vragen, doodse stilte. Dit werd uitstekend uitgewerkt door Nick.

 

Kortom, de aanwezige Hoogeveeners hebben van die ochtend genoten. Het is echt de moeite waard om de jaarlijkse dienst bij te wonen. Goed voor de contacten en goed voor de inspiratie!

 

Ter overdenking geef ik u onderstaand luisterlied mee, dat die ochtend als alternatieve lezing werd gebruikt.

Het is een tekst van de band Mooi Wark op de melodie van the sounds of silence:

 

DOODSE STILTE

 

Het leben is de beste vriend, je vraagn joe af hef ‘k dit verdient?

De wens die langzaam deur joen ziel hin roept, het niet weten waar hij in verzoept.

En het licht aan het einde zie j’ niet, het verdriet.

Klinkt als een doodse stilte.

 

Onrustig dool j’ door de nacht, niet weten wat joe daar hef bracht.

Ik vraag een keerl of hij ’t wist, trok de kraag op teegn de kald en mist.

En de maan die wiest joe de weg waar j’hin moet gaan, er rolt een traan.

D’r valt een doodse stilte.

 

Achter t duuster gloort ’t licht, en door de bomen krieg j’zicht.

Mensn bent er altied om joe hin, mensen sleept joe altied er deur hin.

Mensn zeggen dat “de weg is niet zo lang, wees niet bang”.

Deurbreek de doodse stilte.

 

De rugge recht, de kop omhoog, hald de toekomst in ’t oog.

Als ’t liekt dat alles teegn zit, hald d’r uut wat in ’t leben zit.

En de woorden vallen als regen op joe neer,

D’r valt een doodse stilte.

 

Zit niet bij de pakken neer.

’t Word tied dat j’t probeert, en trek joezelf langzaam uut dit dal.

Laat maar zien hoe j’ de vuusten bald.

Dat ’t goed komt staat geschreven op de muur.

NEI AVONTUUR.

En nooit meer doodse stilte.

 

Zullen we elkaar en anderen helpen om de doodse stilte te doorbreken?

Arja van der Tuijn