Overdenking

sunset1000

platform voor remonstrantse spiritualiteit

Ook voor mensen die altijd maar druk zijn, moet het mogelijk zijn om zich af en toe een uurtje te bezinnen; een uurtje voor God. Uiteindelijk is dat ook: een uurtje voor jezelf.

Op de site http://www.uurtjevoorgod.nl/ vind je elke week een nieuwe tekst om mee te nemen in jouw ‘uurtje voor God’. Doe het op je eigen manier: een vast moment in de week, of iedere dag tien minuten; op een vaste plek, in stilte of met gepaste muziek. Gun jezelf een klein uur van bezinning.

Albert Klok

N.B. De redactie heeft besloten geen nieuwe “uurtjes” meer toe te voegen, waardoor helaas reacties op actuele gebeurtenissen zullen  wegvallen. Er blijven echter nog veel lezenswaardige overdenkingen op staan.

TER OVERDENKING

Woensdag 3 januari 2018 hoorde ik op Radio 1 een man vertellen over zijn werk als ganzenvanger. Op de vraag of hij zijn werk leuk vond, was zijn antwoord direct en gedecideerd “Nee!”… Ja, het buiten zijn, “in de natuur”, dat vond hij prachtig. Het bijeen drijven en vangen van de wilde ganzen, dat vond hij mooi. Maar daarna, de dieren in een vrachtwagen stoppen en vergassen en het klaarmaken voor vervoer naar de vleesverwerkende industrie, dat, zei hij, “is gewoon heel zwaar” en dus niet leuk. Toch vond deze man het heel vanzelfsprekend, dat dit werk moet gebeuren. “Er zijn in Nederland ca. vierhonderdduizend wilde ganzen en dat zouden er ca. honderdduizend moeten zijn.” Schade aan de landbouw en risico’s voor de luchtvaart noemde hij als dwingende reden om de ganzen te vergassen. Dit was ook de argumentatie waarmee de Tweede- en Eerste kamer hiertoe besloten.

 

Ik lag er die nacht van wakker. Als vierhonderdduizend ganzen te veel zijn, hoe zit dat dan met ruim zeventien miljoen mensen? Is dat dan niet te veel? En met welk recht mogen mensen zeggen dat er teveel dieren zijn? In mijn vak denk je dan direct aan het Scheppingsverhaal. Daarin wordt verteld, dat God op de zesde dag besluit om mensen te maken en nadat God dat gedaan had, staat er: “God zegende hen en zei tegen hen: ‘Wees vruchtbaar en wordt talrijk, bevolk de aarde en breng haar onder je gezag; heers over de vissen van de zee, over de vogels van de hemel en over alle dieren die op de aarde rondkruipen.’ (Genesis 1: 28)

 

De Nederlandse vertalingen die ik heb geraadpleegd zijn allemaal heel stellig in die formulering, dat de mens zich moet vermeerderen, talrijk moet worden en moet heersen over de vissen in de zee, de vogels in de lucht, al het vee en alle kruipende dieren. Toch is er in de theologie al heel lang ook een andere, ruimere interpretatie, namelijk, dat de opdracht aan de mens is, voor de aarde te zorgen “als een goede rentmeester”.

 

Die opvatting komen we ook tegen in het tweede Scheppingsverhaal, over de Hof van Eden (Genesis 2;15) “God, de Heer, bracht de mens dus in de tuin van Eden, om die te bewerken en erover te waken.” (NBG 2004)… “…De mens moest voor de tuin zorgen en erop passen.” (Bijbel in gewone taal, 2014).

 

Met weemoed denk ik terug aan het Conciliair Proces, waarmee de kerken in breed oecumenisch verband, in de jaren ’80 van de vorige eeuw, aandacht vroegen voor Gerechtigheid, Vrede en Heelheid van de Schepping. Drie thema’s die gelijkwaardig werden neergezet en die niet zonder elkaar konden. Geen vrede zonder gerechtigheid, geen vrede zonder heelheid van de schepping…

 

Ik heb het niet zo met goede voornemens, maar deze gedachte, zo aan het begin van een nieuw jaar, zou zo maar het begin kunnen zijn. Ik wens u in elk geval vrede en alle goeds.

Albert Klok