Overdenking

 
Uit 'Ons Kerkblad' Jaargang 87, nummer 5
september – oktober  2025

‘Mijn God, wat vraag je van me?’
Deze vraag is het Jaarthema 2024/2025 van de Remonstranten. We zullen er tijdens onze startdienst ook bij stil staan. Soms lijkt het of die vraag - Mijn God, wat vraag je van me?’- als een noodkreet uit onze agenda’s klinkt. Een vergadering op maandagochtend, een commissievergadering op woensdagmiddag, mensen bezoeken, bloemen brengen, kerkblad maken, koffieschenken op zondag, en o ja: wie regelt de microfoon voor de gespreksgroep? Het werk in de gemeente is rijk en waardevol, maar het is ook veel. En dan is er dat kleine stemmetje dat fluistert: móet dit allemaal? En: wie dóet dit allemaal?
Ik denk aan de woorden uit Prediker: “Er is een tijd om te zaaien en een tijd om te oogsten… een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken.” (Prediker 3:2,7) Dat klinkt als een herinnering dat niet alles tegelijk hoeft. Er zijn seizoenen. Soms mogen we voluit geven, en soms ook even rusten. Soms moeten we hollen, en dan weer mogen we zitten.
Toch is het niet eenvoudig. Een gemeente draait op betrokkenheid en inzet. Een kerkenraad wil gevuld zijn, commissies moeten bemenst worden, activiteiten hebben trekkers nodig. Zonder mensen geen gemeente. En tegelijk: zonder bezieling geen gemeente. En voor bezieling is rust nodig en reflectie. Juist een kerkelijke gemeente weet dat niet alles gemaakt en gepland kan worden. De Geest waait waar zij wil, en we zijn ons ervan bewust dat wij leven en geloven van wat gegeven is, zonder dat we er iets voor hoeven te doen.
Wat vraagt God eigenlijk van ons? Misschien niet dat we alles draaiende houden met krampachtige inzet. Misschien vraagt de Eeuwige vooral dat we elkaar dragen. Dat we met liefde doen wat we kúnnen doen – en ook eerlijk durven zeggen wat we niet meer kunnen.
De gemeente blijft bestaan, niet omdat iedereen alles doet, maar omdat ieder iets bijdraagt. De een met handen, de ander met hart, de derde met gebed. Prediker zou zeggen: elke tijd heeft zijn eigen taak. En misschien ontdekken we dan, dat de vraag “Mijn God, wat vraag je van me?” niet bedoeld is als een last, maar als een uitnodiging. Niet: “Doe er nóg iets bij,” maar: “Doe wat je doet met liefde, en weet dat het genoeg is.” Zo blijft de gemeente niet alleen draaien, maar ook léven – door alles wat we samen dragen, in grote en kleine gebaren.
Ds. Anneke van der Velde.

Anneke van der Velde 
predikant Remonstranten Hoogeveen en Meppel
veld5834@planet.nl
06 52680894